متنی که در دست دارم به زبان آلمانی با عنوان Letzter Wille است و همانطور که از مفهومش برمی‌آید، به نوعی بیانی دربارهٔ وصیت یا آخرین آرزوها و ارادهٔ فردی اشاره دارد. در دوره‌های تاریخی گاهی این واژه‌ها برای ثبت خواسته‌های فرد در مورد اموال، خواست‌های اخلاقی یا معنوی به کار می‌رفتند. در متنِ فارسی‌شده می‌توان از این مضمون استفاده کرد که فردی با آخرین ارادهٔ خود نکات مهمی را برای نزدیکان یا جامعهٔ آینده روشن می‌کند تا به‌جای سردرگمی، به اطاعت از وصیت عمل شود. به طور کلی، وصیت آخر می‌تواند حامل پیام‌های اخلاقی، خانوادگی و اجتماعی باشد و نشان‌دهندهٔ مسئولیت‌پذیری انسان در قبال کسانی است که پس از او باقی می‌مانند. اگر هدف بازنویسی یا ترجمه‌ای دقیق از این عنوان به فارسی است، بهتر است نسخه‌ای با بیان ساده و صریح تهیه شود تا مخاطب به‌خوبی معنای وصیت و انگیزه‌های نویسنده را درک کند.