دو سال پس از انتشار خاطراتکریستینا لا وناینو («گفتم! نه فاحشه و نه قدیس») والریا وِگاس هنوز چیزی ننوشته و گمگشتگی بیشتری احساس میکند. پس از دیدن دوباره مستند «پوشیده به رنگ آبی» که شش نفر ترنس را در مادرید در دههٔ هشتاد به تصویر میکشد، این روزنامهنگار تصمیم میگیرد به بررسی واقعیت تلخی که هرکدام از شخصیتهای آن—لورِن، تامارا، رنهای، ایوا، جوزِت و ناتِشا—زندگی کردند، بپردازد.