گذشتگی یک کاوش دلخراش در مورد هویت، حافظه و لبه شکننده واقعیت است. با پیشرفت روایت از طریق اجراهای عاطفی و جوی تنش‌آمیز و درون‌نگر، تماشاگر به فضایی شکننده بین بودن و ناپدید شدن کشیده می‌شود. این اثر یک تفکر دلخراش درباره هویت، تنهایی و ترس از دیده نشدن است. با اجراهای شدید و صمیمی، داستان در لایه‌های تنش روانی پیش می‌رود و زخم‌های درونی، حقیقت‌های مبهم و ترس خاموش از ندانستن اینکه کی هستید یا اینکه آیا هرگز بوده‌اید را آشکار می‌کند.