در طول یک روز، فااستو، که در بی‌حرکتی خود شکست‌ناپذیر است، یک رژه پارادوکسیکال از بازدیدکنندگان را تماشا می‌کند: کشیش ملایم شهر؛ مردی مرموز با ایده تجاری مضحک در مورد ارواح؛ کاپیتان کارابینیری که ازدواجی اجباری برای دخترش که توسط یک غریبه باردار شده، پیشنهاد می‌دهد. سرانجام، در اواخر شب، یک جفت دزد با همکاری باربارا وارد خانه می‌شوند. فااستو آن‌ها را غافلگیر می‌کند، بی‌احساس و کسل‌کننده مانند همیشه، و به آن‌ها اطمینان می‌دهد: چیزی باقی نمانده، نه طلا و نه نقاشی، همه چیز فروخته شده است. سه نفر فقط تا طلوع آفتاب صحبت می‌کنند، زمانی که دزدها می‌روند و باربارا قهوه را روی آتش می‌گذارد.