در دهه ۱۹۷۰، در کونچون، زنانی غواص وجود داشتند که بدون تجهیزات غواصی می‌کردند، از جمله دو دوست صمیمی چون-جا و جین-سوک، برادر جین-سوک و همر. آن‌ها همیشه برای زندگی خود غذاهای دریایی را زیر آب جمع‌آوری می‌کردند. اما با شروع ساخت کارخانه‌های کمتر در نزدیکی ساحل، غواصان زن با مشکلاتی در تأمین معیشت خود مواجه شدند. بدون هیچ گزینه‌ای، خدمه کشتی‌ها تصمیم به پیوستن به تجارت قاچاق در آب‌ها گرفتند تا راهی برای زندگی خود پیدا کنند. اما تجارت قاچاق در روستای آن‌ها به حدی بزرگ شد که خانواده جین-سوک نتوانستند آن را مدیریت کنند و روستای آرام به تدریج از هم پاشید.