فیلم نخست کانستانتینا ولگارِیس نمونه‌ای خوشایند در سینمای معاصر است، به نوعی مانند آهنگ کات پاور. خام، صادق، اندوهگین، گاهی بی‌قرار، با شعری و در عین حال با طنزی غیرمتعارف. این فیلم به طور ناخودآگاه آهنگ اتاق خواب دختری است، یک فیلم خانگی کاملاً صادقانه با سرمایهٔ دوستان و زمان فراغت تابستان یونان در شهر، درباره دو تبعید—در آتن، در تابستان، در عشق.