کمدی پارانمایی جَنچسُو دربارهٔ زمانهٔ ما و مردن است. پپه با خانوادهٔ مافیایی ازدواج می‌کند و پدر بزرگِ پولدار است. در طرحی مشترک، نخستین شرکت محدود زندان مجاری تاسیس می‌شود، جایی که منو وجود دارد، زندانیان ساکنان هستند و مکانی برای اعدام کسانی که داوطلب انجام اعدام می‌شوند فراهم می‌شود. مشخص می‌شود که نخستین دارزدنی داوطلبانه باید توسط پپه نمایش داده شود. در سال ۱۸۰ میلادی امپراتور مارکوس آرِلیوس در ویندابونا در حال مرگ است و با کاه‌های علف توسط عمو میکی خود تغذیه می‌شود و پسرش کورنِل ماندورکزو. کاپا ارتباط را فراهم می‌کند: او اصرار دارد به دروغ گفتن، دروغ و باز هم دروغ گفتن. افزون بر این، چند نفر برای مردن و باز زنده‌شدن، برای پیروزی و باختن، و ملالکُلی بلّا هنوز زنده است.