پس از مرگ همسرش و در حالی که غم او را فراگرفته، دانلی در یک واگن قطار به خانه با جوانی مشکل‌دار که تنها به عنوان 'پسر' شناخته می‌شود، سفر می‌کند. با افزایش اضطراب و زبان تند پسر، این سفر رنگ و بوی خشونت و خطر به خود می‌گیرد - هم برای دانلی داغدار و هم برای سایر مسافران بی‌نوا در قطار. برنده جایزه اسکار: بهترین فیلم کوتاه زنده – 2005