در اواخر دهه پنجاه، زمانی که فرهنگ گیٔشا با مبارزات اخلاقی تهدید می شد، داستان اوموتا می را روایت می کند، دختری جوان که زندگی گیٔشا را راهی برای بیرون رفتن از فلاکت خانواده اش می بیند. از نگاه او، پروتکل ها و روابط مالی پیچیده ای را می بینیم که کارکرد خانه گیٔشا را تعیین می کنند. فیلم فوکاساکو با ظرافتی بزرگ و لحظاتی از زیبایی هیپنوتیزمی و کارگردانی مهربان او که اغلب با حسی از شگفتی همراه است، صفحه نمایش را با صحنه های آگاهانه ساخته شده می پر کند. در قلبش وضعیت پرمعنا و عاطفی زنانی است که باید روابط عادی خود را فدا کنند تا زندگی ای مبهم را در کنار این جامعه به عنوان بخش کلیدی بمانند در حالی که به طور عمده در حاشیه نگه داشته می‌شوند، مانند معشوقه های دائمی.